Uit het Goede-Boodschappen-Boek

“Ik kijk uit op een grasveld. Een grasveld waar koeien op lopen te grazen : vier dikbilkoeien, drie witte en één bonte. Rustig, vredig.
Op de achtergrond populieren die smal en hoog de lucht in steken.
Een paar dagen geleden heeft de boer het weiland ‘afgeperkt’ met prikkeldraad. Zo te zien deed hij dat met zijn blote handen. Hoe primitief leek me dat.
Hij kreeg het warm en legde zijn jas op een van de palen. Hij ging naar huis: moegewerkt.
Het ging regenen, het ging stortregenen. De volgende dag ging hij zijn jas ophalen. De jas was nat, kletsnat.”

“’Goede morgen, allemaal, en eet smakelijk!’ Zo komt René, de Opelman en toneelspeler de eetzaal binnen.
Dan komt Jacques die eens de straat opliep en de weg terug niet meer vond. Die vrachtwagenchauffeur was en altijd klaar stond voor een grapje.
Fons, die aan de haven werkte. Die, door de bedrijvigheid daar, niet anders had gewild. Die mij, in de rolstoel gezeten, een duwtje in de goede richting gaf.
Jos, de intellectueel, die in Engeland had gestudeerd. In het jeugdwerk zat, poppenkast speelde en artikels schreef. Die, op zijn 95e, nog actief was, maar toch merkte dat hij lichamelijk achteruitging.
Agnes, ook al 92 jaar, een gezellige praatster, die nog altijd op haar scootmobiel rijdt.
Zuster Anna, die altijd actief is. Is het niet met handwerken of puzzelen, dan wel met… praten.”

“Onze moeder en schoonmoeder is na de opname in het woonzorgcentrum te Kalmthout volledig ontbolsterd tot op de fatale overlijdensdag. We kunnen ons nog best memoriseren onder welke medische en fysieke conditie ze haar intrede deed in het centrum… Oef, dankbaar voor de goede dagelijkse zorg en herwonnen levensvreugde. Conclusie: een ‘dikke pluim’ voor het WZC te Kalmthout!”

“Dank u aan de medebewoners van Sint-Vincentius.
Het was indrukwekkend aan de zijlijn te mogen staan (te moeten staan) en te zien hoe mijn vader van jullie de kans kreeg om verder te rouwen om mijn moeder en om weer de draad op te nemen om verder te gaan met zijn leven. En jullie telkens opnieuw met veel geduld weer de kansen en het rouwen toelieten en respecteerden.
Het was verwonderlijk te zien hoe jullie in het woonzorgcentrum de kracht en de moed hebben om altijd opnieuw nieuwe vriendschappen met medebewoners op te bouwen.
Het maakte veel indruk op mij, te kunnen zien dat jullie geleerd hadden het leven te nemen zoals het was geworden. Jullie maakten samen een nieuw dorp.
Veel dank gaat naar het verplegend personeel van het woonzorgcentrum.
Vaak heb ik jullie op de tippen van jullie tenen zien lopen. De laatste weken van mijn vader hebben jullie je samen extra ingezet om mijn vader te omringen met een goed comfortzorg. Dank daarvoor."

“Aan al het personeel van 2A.
We waren zo gelukkig dat onze moeder op jullie afdeling is terechtgekomen. Jullie waren allemaal fantastisch voor haar. Jullie waren ook al haar kindjes. Elke week herhaalde ze dat jullie zo lief waren voor haar. Bedankt voor al de aandacht, de goede en oprechte zorg die jullie haar gaven.”